اخـبــــار
ejlas
به بهانه برگزاري شانزدهمين اجلاس عدم تعهد در تهران

باسمه تعالي

                                                             اللّهم صل علي محمد و آل محمد

 

معاون حقوقي رئيس جمهور

 

«به بهانه برگزاري شانزدهمين اجلاس عدم تعهد در تهران (5-10) شهريور ماه»

 

جنبش عدم تعهد، گروهي از كشورها هستند كه خود را رسماً متعهد به قدرتي بزرگ در صحنه جهاني نمي دانند. جنبش عدم تعهد تا سال 2012 داراي 120 عضو و 17 كشور ناظر است.

اين تشكيلات در سال 1961 در بلگراد (پايتخت يوگسلاوي سابق) تاسيس گرديد و بنيانگذار فكري آن مارشال تيتو (رييس جمهور يوگسلاوي)، جواهر لعل نهرو (نخست وزير هند)، جمال عبدالناصر (دومين رييس جمهور مصر)، قوام نكرومه (اولين رييس جمهور غنا) و سوكارنو (اولين رييس جمهور اندونزي) بودند. تمام پنج رهبر اخيرالذكر كه جزء فعالان سرسخت طبقات مياني براي دولت هاي كشورهاي در حال توسعه در ميان بلوك هاي غرب و شرق در دوران جنگ سرد بودند. اين عبارت اولين بار توسط ديپلمات و دولتمرد هندي به نام وي. كي. كريشنامنون (V.K.Krishna Menon) در آمريكا در سال 1953 به كار برده شد.

فيدل كاسترو در سخنراني خود در مورد اعلاميه هاوانا در سال 1979 هدف از اين تشكيلات را تعقيب و نيل به استقلال، حاكميت ملي و تماميت ارضي و امنيت كشورهاي غيرمتعهد در تلاش خود عليه امپرياليسم، كولونياليسم (استعمارگرايي)، نئوكولونياليسم (استعمارگرايي نو) و نژادپرستي و تمام اشكال ظلم و ستم و اشغال خارجي، تسلط و دخالت و قدرت طلبي و نيز عليه قدرت ها و بلوك هاي حاكم و قدرتمند جهان اعلام نمود. كشورهاي عضو جنبش عدم تعهد نماينده تقريباً دو سوم اعضاي سازمان ملل متحد و شامل55% جمعيت جهان هستند. عضويت اين تشكيلات عمدتاً روي كشورهاي در حال توسعه و بخشي از جهان سوم، متمركز مي باشد.

در راستاي نيل به اين اهداف عاليه كه از زبان يكي از رهبران مبارز كشورهاي عضو اين جنبش بيان شد، تلاش براي خروج از سلطه قدرتهاي جهاني در زمينه هايي مانند توليد علم، كه نمونه بارز آن علوم هسته اي مي باشد، گامي مثبت و بلند در جهت دستيابي به اهداف اين جنبش است. در غير اين صورت براي كوچكترين مسئله دارويي مانند ايزوتوپهاي ضروري براي درمان بيماري هاي خطرناك و صعب العلاج بايد چشم به بازارهاي توليد قدرت هاي بزرگ داشت.

از امور ديگري كه كمك شاياني به استقلال از محافل قدرت هاي بزرگ مي كند، بحث ارجاع مسائل حقوقي از جمله داوري هاي بين المللي به مركز مستقلي است كه در اين تشكيلات با كمك ديگر كشورها تاسيس گردد تا نسبت به حل و فصل مسائل حقوقي كشورهاي عضو يا حتي غيرعضو بتواند به راحتي عمل نمايد هم چنين هم افزايي درحمايت از حقوق اتباع كشورهاي عضو كه مورد تعدي و ستم قرار گرفته اند مي تواند هدف مشتركي باشد.

تاكنون مبناي حقوق بين الملل و محل نشان آن، قدرت بوده است، كما اين كه بسياري معتقدند «الحق لمن غلب» كه اين مفهوم بايد در جهت منصفانه تعديل گردد.

در اصل 152 قانون اساسي جمهوري اسلامي، سياست خارجي ايران بر اساس:

1-نفي هر گونه سلطه جويي و سلطه پذيري 2- حفظ استقلال همه جانبه و تماميت ارضي كشور 3- دفاع از حقوق همه مسلمانان 4- عدم تعهد در برابر قدرتهاي سلطه گر 5 روابط صلح آميز با دول غير محارب، استوار است.

لذا سياست دولت ايران با اهداف جنبش عدم تعهد همراستاست و اين اصول منجر به عدم مداخله در امور داخلي كشورها و در عين حال سبب حمايت بي دريغ از حقوق مظلومان جهان مي شود (بند 16 اصل سوم قانون اساسي).

ميزباني جنبش عدم تعهد براي كشور ما ايران، فرصتي است براي تلاش و هماهنگي بمنظور نفي كامل استعمار و جلوگيري از نفوذ اجانب در كشورهاي عضو و حمايت از استقلال، تماميت ارضي و حقوق مردم در اين كشورها.

اين اجلاس مي تواند در شرايط حساس كنوني در بازخواني و افشاي نقشه ها و كيد شوم استكبار جهاني و تنظيم سياست استوار و محكم كشورهاي مستقل، جايگاه و منزلت تاريخي خود را تقويت نموده و ارتقاء بخشد./

 

                                                              معاون حقوقي رئيس جمهور

 

 

 

 

 

 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر
نسخه قابل چاپ